Azatçı

(…)AZATÇI son sözünü söyledi… “Senden minnet beklersem seni satın almış olurum ve senin yüzünden çok büyük zarar ederim. Sevap ve minneti kazanırım fakat Rasulullah’ı sevap ve minnete satmış olurum. Lütfen bana zararlı bir alış veriş teklif etme”.

Suskunlar

O’nun özündeki “mükemmellik” konuşmasına da yansımıştı.
Harfsiz, kelimesiz, cümlesiz, sayfasız, başlangıçsız ve sonsuz olan “mânâ”yı öyle bir “okumuştu”ki; taklit edilemez bir “kitap” olarak dizgilemişti.
Ve O’nun dudaklarından dökülen “vahiy bilgisi” taklit olunamayan tek “kitap” olarak kaldı.

Göç Zamanı

Ve Medineliler kanlarının ve mallarının son damlasına kadar O’nu savunacaklarına üç kez söz verdiler ve onlara bu cihatları ve biatları için üç kez “cennet” denildi…
Hz. Abbas r.a. yeğenini “Ensâr”a teslim etti…
Herkes gizlice dağıldı. Buradaki “sözleşme”yi melekler ve şeytanlar dahi tespit edemedi. Günler, haftalar ve aylar geçti, intikal başladı.

İbadetlerin Bireysel Ve Toplumsal Fonksiyonları (2)

Mekke putperestliği ile çatışmamak şartıyla Yahudilere, Hıristiyanlara ve on-on beş kişilik bir “Hanif” topluluğuna ve her türlü din anlayışının temsil edilmesine özgürlük tanınmıştı. Aynı özgürlük Ebû Talib’in himayesindeki “Muhammed” için de geçerliydi… tâ ki “salât’ın/ namazın” “toplumu değil, kişiyi değiştirmeye yönelik” temel bir “eylem” olduğu fark edilene kadar. (1.Bölüm‘ün son paragrafından alıntı.)

İbadetlerin Bireysel Ve Toplumsal Fonksiyonları (1)

Onların Hz. Muhammed’e bebeklik ve çocukluk döneminde kazandırmış oldukları “bilinç” ile yâni “bedensel salât/namaz ve tevhid bilgileri” ile O’nun Allah’dan kırk yaşına doğru direk aldığı Risalet/Nübüvvet ilmini hiçbir zaman eşitleyemeyiz. Fakat Muhammedî mânâdaki “salât/namaz ve tevhid” ilminden önceki “İbrâhimî salât/namaz ve tevhid bilincini” de belirginleştirmek zorundayız.